miłosierny


miłosierny
miłosierny {{/stl_13}}{{stl_8}}przym. Ia, miłosiernyni, miłosiernyniejszy {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'mający nad kimś, nad czymś miłosierdzie; okazujący miłosierdzie, kierujący się miłosierdziem; litościwy, współczujący': {{/stl_7}}{{stl_10}}Miłosierny dobroczyńca, filantrop. Miłosierne serce. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'proszący o miłosierdzie, litość, współczucie; błagalny': {{/stl_7}}{{stl_10}}Miłosierny wzrok, gest. Miłosierne spojrzenie. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • miłosierny — miłosiernyni, miłosiernyniejszy 1. «pełen miłosierdzia, okazujący miłosierdzie; wypływający z miłosierdzia, świadczący o czyimś miłosierdziu; litościwy» Miłosierna kobieta. Miłosierny uczynek. 2. rzad. «wyrażający prośbę o litość, o miłosierdzie; …   Słownik języka polskiego

  • charytatywny — charytatywnyni «wspierający biednych i potrzebujących pomocy; miłosierny, dobroczynny, filantropijny» Instytucja charytatywna. Działalność charytatywna. ‹z łac.› …   Słownik języka polskiego

  • dobroczynny — dobroczynnynni 1. «przynoszący korzyść, ulgę, odprężenie; korzystny, pożyteczny, zbawienny» Dobroczynny klimat. Dobroczynne powietrze. Dobroczynny sen, wypoczynek. Dobroczynny wpływ. 2. «skłonny do czynienia dobrze, niosący innym pomoc;… …   Słownik języka polskiego

  • jałmużna — ż IV, CMs. jałmużnanie zwykle blm «datek ofiarowany ubogiemu jako uczynek miłosierny; zapomoga, wsparcie» Hojna, szczodra jałmużna. Żyć z jałmużny. Dawać, przyjąć jałmużnę. Prosić o jałmużnę …   Słownik języka polskiego

  • miłosiernie — miłosiernieej przysłów. od miłosierny a) w zn. 1: Postępować miłosiernie. b) w zn. 2: Żebrak spoglądał miłosiernie …   Słownik języka polskiego

  • samarytanin — m V, DB. samarytaninanina; lm M. samarytaninanie, DB. samarytaninan 1. Samarytanin «członek zamieszkałej w starożytnej Samarii grupy etniczno religijnej, wywodzącej się z ludności żydowskiej i kolonistów asyryjskich, zachowującej kult Jahwe» 2.… …   Słownik języka polskiego

  • samarytański — samarytańskiscy książk. «właściwy samarytaninowi; miłosierny» Samarytańskie uczynki. Samarytańska natura …   Słownik języka polskiego

  • mielaširdingas — ×mielaširdìngas, a (plg. l. miłosierny) adj. (1) K, J; SD134, R gailestingas: Yra ir mielaširdìngų žmonių Trgn. Ji buvo gera, mielaširdinga Ėr. Mielaširdingas akis mūsump prigręžki DK63. Pakeleivį namuosna priimtie – juk tai darbas… …   Dictionary of the Lithuanian Language

  • miłosiernie — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł., miłosiernieej, {{/stl 8}}{{stl 7}}od przym. miłosierny w zn. 1.: Obszedł się z nim bardzo miłosiernie.; w zn. 2.: Patrzeć, spoglądać miłosiernie. {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • samarytanin — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mos IV, Mc. samarytaninaninie; lm D. samarytaninan {{/stl 8}}{{stl 7}} człowiek miłosierny, współczujący, uczynny, pielęgnujący chorych (przez aluzję do ewangelicznej przypowieści o miłosiernym Samarytaninie) {{/stl 7}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień